Jan Jonston
Botanik, entomolog, historyk
- Urodzony
- 3 września 1603, Szamotuły
- Zmarł
- 8 czerwca 1675, Legnica
- Zawody
- botanik, entomolog, historyk
Jan Jonston, publikujący pod łacińskim nazwiskiem Joannes Jonstonus, urodził się 3 września 1603 roku w Szamotułach. Przez większą część życia był związany z Wielkopolską i określał siebie jako Polaka. Jego ojciec, szkocki imigrant Simon Johnston, osiadł w Polsce i poślubił Annę Becker z Szamotuł. Jonston uczył się między innymi w Ostrorogu, Bytomiu Odrzańskim i Toruniu, a następnie studiował w Szkocji oraz w kilku europejskich ośrodkach. W 1632 roku uzyskał doktorat z medycyny na uniwersytecie w Lejdzie.
Był przyrodnikiem, botanikiem, entomologiem, historykiem, filozofem, pedagogiem i lekarzem. Pracował jako nauczyciel w Lesznie, gdzie pełnił także funkcję lekarza miejskiego. Pisał o historii naturalnej, medycynie i filozofii. W 1662 roku opublikował dzieło o drzewach i owocach, określone w artykule jako pierwsza na świecie monografia dendrologiczna. Po spaleniu Leszna w czasie potopu szwedzkiego przeniósł się w 1656 roku do majątku w Składowicach. Zmarł 8 czerwca 1675 roku.
Na podstawie artykułu „Jan Jonston” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.