Jan Studniarski

Jan Władysław Studniarski urodził się 21 marca 1876 roku w Szamotułach. Po ukończeniu Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu studiował na politechnikach w Berlinie, Stuttgarcie i Hanowerze. W 1902 roku uzyskał dyplom inżyniera elektryka, a w 1905 doktorat z inżynierii. Pracował jako asystent w berlińskim laboratorium elektrotechnicznym i wykładał w Wojskowej Akademii Technicznej. W 1912 roku objął kierownictwo Kolei Elektrycznej w Tarnowie, a dwa lata później został dyrektorem tamtejszych Miejskich Zakładów Elektrycznych. W 1919 roku przez cztery miesiące pełnił funkcję wiceprezydenta Poznania.

W 1920 roku został profesorem elektrotechniki Akademii Górniczej w Krakowie. Zorganizował tam Zakład Elektrotechniki i laboratorium, a w latach 1922-1924 był rektorem uczelni. W listopadzie 1939 roku został aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i przewieziony do obozu w Sachsenhausen. Zwolniono go w lutym 1940 roku. Po powrocie do Krakowa prowadził wykłady, a po wznowieniu działalności Akademii Górniczej w 1945 roku objął Katedrę Elektrotechniki i przywrócił działalność jej Zakładu. Zmarł 23 stycznia 1946 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Jan Studniarski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.