Roman May

Roman May urodził się 24 stycznia 1846 roku w Szamotułach jako syn dekarza Jana Maya i Zuzanny z domu Werner. W 1858 rozpoczął naukę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, z którego został wydalony w 1863 roku za udział w powstaniu styczniowym. Maturę zdał w 1869 roku w Głogowie. Studiował na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w 1874 roku uzyskał doktorat. Następnie był asystentem biologa Ferdinanda Cohna, a w roku szkolnym 1875/1876 uczył chemii w poznańskim gimnazjum realnym.

Po wyjeździe do Saksonii, gdzie poznał metody pracy fabryki chemicznej, wrócił do Poznania. Dzięki pomocy finansowej teścia zbudował na Starołęce fabrykę nawozów fosforowych produkującą superfosfat. Później zakład przeniesiono do Lubonia. May działał w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, pełnił funkcje związane ze zbiorami przyrodniczymi i Wydziałem Przyrodniczym oraz prowadził bezpłatne wykłady z geologii, chemii i biologii. Prowadził też kursy gorzelniane w Żabikowie i uczestniczył w pracach innych towarzystw. Zmarł 2 kwietnia 1887 roku w Poznaniu. Po likwidacji cmentarza świętomarcińskiego jego szczątki przeniesiono do Lubonia.

Na podstawie artykułu „Roman May” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.